Afscheid Truus van POR
home
      

Zo hoort pleegzorg ingericht te zijn

In december 2015 werd ik lid van de POR, de Pleegouderraad van Parlan. Dat is dus precies 6 jaar geleden, en nu zitten mijn 2 termijnen van 3 jaar erop. Ik wil je graag meenemen in mijn ervaringen, mijn missie en mijn wensen.

Onze eerste ervaring als pleegouder

In 2014 begonnen mijn man en ik met pleegzorg. De TOP cursus was met goed gevolg afgerond, we waren gescreend en goed bevonden. We hadden gekozen voor de crisisopvang voor jongeren, dit paste het best bij ons. Maar bij de eerste de beste plaatsing konden we aan het einde van de crisisperiode onze jongen niet laten gaan. Hij had een heftig verleden, maar hij was gezellig, hij was een charmeur, hij had humor en we waren stapelgek op hem. Dus we hebben de crisis omgezet in een perspectief biedende plaatsing.
 
Echter, in de loop van de tijd ontstonden er spanningen. We hebben zelf 4 kinderen grootgebracht, konden we het nu niet meer? De begeleiding was goed, zij legden  “het omgekeerde magneetje” uit, maar wat wás het ingewikkeld. Elke dag was er wel wat, “never a deull moment” zeiden we tegen elkaar. De omgeving begreep ons niet, zelfs onze kinderen vroegen zich af of we dit gingen volhouden.
 
Ruim 1 jaar later spraken we een kennis van ons, die 4 kinderen heeft geadopteerd. Het gaf ons herkenning en erkenning. Zij kon feilloos uitleggen hoe deze kinderen met probleemgedrag in de praktijk functioneren en hoe je hier als verzorgende mee moet dealen. Het gaf ons inspiratie, het relativeerde en gaf nieuwe energie.
 
Samen met ons TEAM, onze pleegzorgbegeleider, de therapeut, de voogd, onze kinderen én de biologische oma, hebben we alles uit de kast gehaald om de plaatsing te doen slagen. Grenzen werden verlegd. We wilden niet afhaken, als wij het niet doen, wie doet het dan wel? Helaas liep het uiteindelijk toch uit op een breakdown, de gedragsproblemen waren te groot. En ik kan je zeggen: dat deed heel veel pijn.
 
Mede door de ervaren steun zijn we niet afgehaakt als pleegouder, wij kwamen terug op onze eerste inzet: crisispleegouders voor jongeren bij Parlan. Eind 2015 werd ik lid van de POR.
 

Mijn missie in de Pleegouderraad

Toen ik mezelf introduceerde bij de POR-leden met onze pleegzorgervaring was de reactie: “Oh, bekend verhaal!” Ik realiseerde me dat wij niet de enige pleegouders zijn die dit overkomt, en dat wéten we niet van elkaar!! Mijn missie binnen de POR werd helder: 
Pleegouders ontmoeten pleegouders
en 
Pleegzorg is TEAM work.
 
 

Pleegouders ontmoeten pleegouders

Het is in mijn ogen een groot gemis dat wij van elkaar niet weten wie de andere pleegouders zijn. Zoals eerder aangegeven: de herkenning en erkenning geeft inspiratie, het relativeert en het geeft nieuwe energie. Dit kan je heel goed gebruiken, want pleegzorg kan echt ingewikkeld zijn! Het schept een band, je snapt elkaar, je hoort erbij, je kan van elkaar leren en je kan elkaar helpen. 
 

Wat heeft de POR in mijn periode kunnen doen om mijn doelstellingen te halen:

  • Het Buddyproject. Dit project werd in 2010 door de toenmalige POR voorgesteld onder de term “het Mentorschap” maar het voorstel liep op een dood spoor. Mede op mijn initiatief is dit project in 2016 opnieuw opgepakt door de POR, samen met Parlan.  Nog voordat het goed en wel opgestart was stierf het een stille dood. Dit vastlopen is veroorzaakt door onvoldoende daadkracht en vooral ondersteuning van de organisatie. Uiteindelijk is, via het landelijke onderzoek Continuïteit Pleegzorg, waar ik vanuit de POR aan heb meegewerkt, het Buddy project in 2020 van start gegaan. 3 keer is scheepsrecht….!!
  • Thema-avonden: Dit valt onder de deskundigheidsbevordering van pleegouders, maar tegelijkertijd kunnen pleegouders elkaar ontmoeten en geeft het betrokkenheid bij de organisatie. Uit ervaring en uit verhalen van mede-pleegouders weet ik dat thema-avonden voorzien in een behoefte. Echter: ook hier is het gebrek aan prioriteit en de daadkracht van de inzet van de organisatie ontoereikend. Door Covid zijn er uiteindelijk goedbezochte themavonden online gehouden. De online bijeenkomsten zorgen wel voor kennisoverdracht, maar niet voor de noodzakelijke ondersteuning die pleegouders elkaar kunnen bieden. 
  • Opzetten eigen netwerk voor pleegouders (gemeente Hollands Kroon). De afgelopen jaren heb ik geprobeerd om in mijn eigen gemeente een netwerk van pleegouders op te zetten. De start was enthousiast, de pleegouders zijn een paar keer bij elkaar gekomen, maar helaas kwam er geen continuïteit. Een groot probleem was de AVG! Ik kon pleegouders niet bereiken en de uitnodiging via Parlan lukte niet door ICT problemen. Ik had gehoopt dat Parlan hierin meer kon ondersteunen maar het bleef bij een goedbedoelde actie van een pleegouder.
 

Pleegzorg is TEAM work

Ik gun alle pleegouders een team met deskundigen waarmee je tijdens het proces van een plaatsing regelmatig overlegt. Waar je als pleegouder mee mag denken en mee kan beslissen. Dat geeft helderheid en begrip voor de keuzes die gemaakt worden. Uit de verbetertafels van 2015 kwam deze suggestie ook naar voren. Beleidsmedewerkers van Parlan hebben dit idee opgepakt om uit te werken, maar het is nooit tot uitvoering gekomen. Terugkijkend naar de notulen over dit onderwerp was het moeilijk te achterhalen wat nu precies de reden was. Past het misschien niet binnen beleid?
 
“Waarom doe ik wat ik doe”. Dit rapport is in 2018 opgesteld door de NVP. Op verzoek van Parlan was ik samen met 7 andere pleegouders betrokken bij dit onderzoek. De adviezen in dit rapport zijn helder en op de samenwerking tussen pleegzorgbegeleiders en Jeugdbeschermers zijn de adviezen ook opgepakt en uitgevoerd. Maar tot mijn grote teleurstelling zijn echter aan de adviezen aan pleegouders geen aandacht besteed. In het kort waren deze adviezen:
  1. Start bij een nieuwe plaatsing altijd met een gesprek met alle betrokken partijen.
  2. Overleg als professional met de pleegouders vóórdat besluiten genomen worden en neem ook de argumenten van de pleegouders mee. (pleegouders: vraag om de uitleg die je nodig hebt, neem daar de tijd voor!!!)
  3. Pleegouder,  wees assertief en neem desnoods het voortouw.
  4. Stop met aannames en stel vragen, hoe gaan we als drie partijen om met een verschil van inzicht. Hoe voorkom je strijd met elkaar.
  5. Spreek de ander aan op zijn gedrag, gebruik hierbij de bekende feedback regels.
  6. Zorg altijd voor een goede overdracht wanneer er een wisseling in professionals plaatsvindt en wacht met een eventuele koerswijziging. (pleegouders: vraag om begeleiding als je die nodig hebt)
  7. Ga over de personele wisselingen in gesprek met de pleeggezinnen. (pleegouders: vraag aan de organisatie dat zij ervoor zorgen dat jij op de juiste manier begeleid wordt). Wees open en transparant over het wel of niet kunnen opvullen van het “gat” dat er is gevallen. 
  8. Organiseer met regelmaat gezamenlijk overleg met alle betrokken partijen rondom het pleegkind. (pleegouders: laat duidelijk je stem horen en zeg duidelijk en eerlijk wat je vindt of denkt)
Ik was heel blij met het rapport, ik herkende hierin de goede samenwerking met de organisatie die wij hebben ervaren, tijdens en ook na de breakdown. Zo hoort pleegzorg ingericht te zijn en kunnen we op een concrete manier met elkaar samenwerken. Nu, ruim drie jaar na het opstellen van het rapport onderschrijf ik nog steeds bovenstaande adviezen, maar zie helaas weinig verbeteringen op bovenstaande punten. De voornemens zijn er wel, maar de uitvoering laat te wensen over. Ook zie ik een groot verschil in wat Parlan denkt dat er gebeurd en wat er in werkelijkheid gebeurd of ervaren wordt. Een groot gat tussen wens en werkelijkheid.
 

De toekomst

Het lijkt misschien dat ik ontevreden ben, en dat is natuurlijk voor een deel ook zo, maar ik zie ook de goede inzet van iedereen. Zowel bij de pleegouders als bij de medewerkers van Parlan. Maar ik mis de verbinding, het kan zoveel beter. En dat komt juist de pleegkinderen ten goede. Dat is toch ons gezamenlijk belang. 
 
Wat ik wens voor de toekomst:
 
Pleegouders ontmoeten pleegouders:
  • Duidelijk maken bij de start van het pleegouderschap: je bent onderdeel van het ‘team pleegouders’ en daar horen bijeenkomsten bij. Je hebt dus als pleegouder collega pleegouders. Parlan telt +/- 600 pleeggezinnen!
  • Deze bijeenkomsten worden, eventueel regionaal georganiseerd en gefaciliteerd door Parlan, niet door de POR. 
  • Het Buddyproject draait nu en wordt jaarlijks geëvalueerd door de POR.
  • Er komen vaker themabijeenkomsten. Deels online, deels fysiek. Je kunt themabijeenkomsten koppelen aan cursussen en puntensystemen om de betrokkenheid te vergroten.
 
TEAM work
  • Het uitwerken van de adviezen van de NVP rapport “Waarom doe ik wat ik doe” opnemen in het jaarplan. Dit voorleggen aan de POR en jaarlijkse evaluatie van deze punten in de POR.
  • Dit betekent dat er ook middelen en tijd vrij gemaakt moeten worden binnen Parlan om deze adviezen concreet uit te werken en uit te voeren. 
 
Overall, het voelt alsof pleegouders geen onderdeel zijn van Parlan. We lijken een ‘wormvormig aanhangsel’ i.p.v. een belangrijke poot in de organisatie. Mijn grootste wens is dat we ook als onderdeel van Parlan gezien worden. Niet voor onszelf, maar voor de zorg aan onze pleegkinderen. 
 
Wij hebben een eigen bedrijf waarin we een verantwoordelijkheid hebben over 100 medewerkers. Daarnaast hebben we in deze tijd én in onze privé tijd regelmatig de zorg voor jongeren die in de knel zitten. Dat doen we met heel ons hart. Dan mogen we toch verwachten dat de professionals van de organisatie dat maximaal ondersteunen? Gelukkig gaat het in een heel aantal gevallen goed, er zijn goede ondersteunende pleegzorgbegeleiders. Maar het mag ‘m niet alleen in de medewerkers zitten, pleegouders moeten een onderdeel van de organisatie zijn!
 
Mijn man en ik blijven crisisopvang voor jongeren doen, want samen met de crisispleegzorg begeleiders en de ASH’ers (Ambulante Spoed Hulpverleners) zetten we vaak mooi Teamwork neer. Dit geeft voor het pleegkind het beste resultaat en voor ons een positieve boost. 
 
Ik laat de POR met een gerust hart over aan de enthousiaste groep POR-leden. Dankzij de nieuwe kader wet WMCZ (Wet Medezeggenschap Cliënten Zorginstellingen) is de positie van de POR verstevigd. De POR heeft meer bevoegdheid om invloed uit te oefenen op de besluitvorming in een zorginstelling. Ik hoop van harte dat mijn adviezen meegenomen worden in het werk van de POR én het bestuur in 2022 en verder. 
 
Ik wil de POR-leden bedanken voor de prettige samenwerking. Ik zal de veelvuldige gesprekken met onze voorzitter missen, zeker ook omdat ik het onderlinge contact als pleegouders zal missen. Ik wens jullie heel veel succes, zet ‘m op!

Groeten van Truus van den Berg
Januari 2022
 
 

Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Stichting de Praktijk