Mees woont op een kleinschalige woonvoorziening
home
      

Mees (9), voor wie wisselende gezichten juist helpend is.

Mees (9) kon zich vroeger thuis niet veilig hechten. Hij maakte daarbij ook nog eens veel verlies mee en leerde zichzelf de overtuiging aan dat elke volwassene in zijn leven weg òf dood gaat. Hij richt zijn angsten en stress naar binnen toe, en laat aan de buitenkant agressief en uitdagend gedrag zien.
 
Hij woonde een tijdje bij een tante en daarna op een behandelgroep. Sinds kort woont hij op een kleinschalige woonvoorziening (KWV). Het wisselen van groepsleiding is in zijn geval helpend. Hij krijgt elke keer een nieuwe kans. De nabijheid van een vaste opvoeder zou hij nu nog niet aankunnen. 
 

Ik ga het echt niet doen. Ik doe het niet. Ik wil het niet.

Eva Vijge, gedragswetenschapper: “Dat is het standaard antwoord bij ongeveer alles wat je voorstelt. Hij heeft geen woorden voor wat hij voelt, daar helpen wij hem bij. Het kost tijd en doorzettingsvermogen om Mees vertrouwen te geven dat hij er mag zijn, en mag blijven. Dat wij ook blijven en niet weg gaan. Of misschien wel weggaan maar ook weer terugkomen.
 
We benaderen hem alsof hij een paar jaar jonger is. In de ochtend is er een groepsleider voor hem alleen. Die helpt hem met aankleden, ontbijten, tanden poetsen, met jas en schoenen aandoen. Alle gewone dingen waar Mees in zijn hoofd geen ruimte voor heeft.
 
Mees is onveilig gehecht. Hij heeft niet geleerd dat hij een beroep kan doen op volwassenen. Bij spanning, en die heeft hij snel, vlucht hij bijvoorbeeld het dak op of hij wordt agressief. Er is heus wel eens een raam gesneuveld op het moment dat hij een moeilijke boodschap kreeg. Maar we geven geen straf waarbij hij weg moet; we intensiveren het contact juist. Soms mag hij kiezen: even naar zijn moeder of bij ons blijven. De laatste keer koos hij ervoor om thuis te blijven.”
 

Zijn ontwikkeling komt op gang

Mees is anderhalf jaar niet naar school geweest. Overal werd hij weggestuurd. Zelfs op het speciaal onderwijs. Eva: “Sinds een tijdje gaat hij drie ochtenden twee uurtjes naar school, onder begeleiding van een iemand van ons. En het gaat goed. Hij heeft interesse in lezen, schrijven en verhaaltjes maken. Zijn ontwikkeling komt op gang. Binnenkort mag hij een vierde dag komen.” De collega’s die hem kennen van de behandelgroep zien dat hij al zo veel meer ontspannen is: zijn ogen staan minder gejaagd en zijn gezicht is meer ontspannen. Ze waren verbaasd dat hij nu soms in z'n eentje met lego speelt.
Eva: “Maar we zijn er nog lang niet hoor. De groepsleiding wordt flink getest. Hij daagt ze uit en zegt: “Stuur me dan weg naar de volgende plek.”
 

Ontwikkeling kleinschalige woonvoorzieningen

Parlan bouwt behandelgroepen om tot kleinschalige woonvoorzieningen (KWV) waar maximaal 5 kinderen wonen. Het gedrag van de kinderen is te ingewikkeld om in een pleeggezin of gezinshuis te wonen. We bieden ze een thuis èn we plaatsen niet meer door. De kinderen mogen hier blijven wonen en opgroeien. Behandeling zetten we alleen in op de momenten dat het nodig is.
 

Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Stichting de Praktijk