blog gezinshuisouder: de dood dichtbij
home
      

Blog 4 van Henny, gezinshuisouder

De dood dichtbij

Net als iedereen krijgt ook ons gezin te maken met de minder leuke kanten van het leven.

De dood is wel een extreme kant, maar ook als gezinshuiskind moet je ervaren en aanvaarden dat ieder mens kwetsbaar is. In een halfjaar hebben wij twee dierbaren verloren. Elk kind heeft op eigen wijze gereageerd op deze verdrietige gebeurtenissen.

Zo ook onze Bas van 8 jaar.
Bas heeft een ontwikkelingsachterstand, kan moeilijk emoties uiten of zich inleven in andermans verdriet en had al 5 plaatsingen achter de rug toen hij hier als vierjarige kwam wonen.

In een nazomer hoort hij dat zijn vijfjarig vriendinnetje een vreselijk ongeluk heeft gehad. Enkele dagen later overlijdt het meisje. Ondanks het enorme verlies geven de ouders Bas de gelegenheid om persoonlijk afscheid te nemen van hun dochter. Geruime tijd staat hij te kijken naar het meisje, streelt haar gezicht, haar handen en stelt de moeder vragen over wat er nu met haar dochter gaat gebeuren.

De moeder geeft zorgzaam antwoord aan Bas en vertelt dat zij als een vlinder naar de hemel vliegt. Tijdens de begrafenis vliegen twee vlinders boven haar kistje. Bas is ervan overtuigd dat één vlinder meegaat om met zijn vriendinnetje in de hemel te spelen.
Hij kijkt om zich heen en ziet verdrietige huilende volwassenen en kinderen. Ik zie dat hij moeite heeft om zijn tranen de bedwingen en zeg dat hij best mag huilen. `Dat is niet netjes´, zegt Bas, ´Ik bewaar het voor later.´

En dat doet Bas. Hij huilt, is boos, doet uitdagend en kletst iedereen de oren van het hoofd. Schopt overal tegenaan en maakt ruzie met de andere kinderen.
Ik laat hem gaan en zie dat deze manier van verwerken hem helpt. De andere kinderen brengen een week begrip voor hem op, terwijl dit trieste gebeuren hen ook diep geraakt heeft. Wat een kanjers heb ik in mijn gezinshuis!

Vier maanden later overlijdt onze buur-oma. Bas weet zeker dat oma geen vlinder is. `Daar is zij veel te oud voor.` Hij besluit mij te helpen om oma mooi te maken in de kist en haar haren te kammen. Hij fatsoeneert meteen even haar blouse en hangt haar ketting recht. ´Zo´, zegt Bas, `Nu kan ze wel naar de hemel, hoor. Alleen wel jammer van die mooie ketting.´

De grote kinderen bekommeren zich over hem, spreken opbeurende woorden en vertellen dat oma al heel oud is geworden. Bas gedijt goed bij deze ondersteuning. Hij gaat veel rustiger zijn verwerking in en laat vrijwel meteen zijn tranen gaan.

Ons bestaan ligt tussen twee eeuwigheden  -  Blaise Pascal.

Henny

 


Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Transferium Jeugdzorg Stichting de Praktijk