Lezing IngevandeWeege voor pleegouders bij Parlan
home
      

Lezing pleegouder Inge Vandeweege

over haar ervaringen met onveilig gehechte pleegkinderen

 

Bijna iedere pleegouder kent Inge Vandeweege. Inge blogt, schreef een boek, publiceert video’s en geeft lezingen over het pleegouderschap en specifiek over gedragsproblemen bij onveilig gehechte pleegkinderen. 

 

Op verzoek van de Pleegouderraad kwam Inge met haar man Mark naar Alkmaar om een lezing te geven. Ruim 40 pleegouders waren erbij. Pleegouders van Texel volgden de lezing dit keer via een livestream. De lezing werd verzorgd door Mark omdat Inge vanwege een neurologische aandoening. Inge sloot het laatste half uur weer aan om vragen te beantwoorden en haar boek te signeren.

 

 

Starten met een breakdown. En toch doorgaan.

Hun eerste pleegdochter is een pubermeisje. Helaas eindigt deze ervaring in een breakdown. Mark: “We waren naïef. De eerste weken dat de vriendin van onze dochter bij ons logeerde ging het goed. Daarna kwam ze niet meer uit bed, wilde niet naar school, had woede-uitbarstingen en …. ze liep weg . Na drie keer weggelopen te zijn kwam ze niet meer terug. Ze bracht de rest van haar jeugd door in besloten en gesloten instellingen, ze gebruikte drugs en kreeg haar eerste baby op haar zeventiende. Na 4 kinderen zei ze: ‘Ik ga door totdat ik er een mag houden.’
Inge was bij de bevalling van haar eerste kindje, een jongen. Hem hebben we later ook nog opgevangen. Zo jong als hij was had hij al gedragsproblemen: hij wilde niet eten, niet slapen en was chagrijnig. Nadat we hem inbakerden ging het beter met hem. Na een half jaar ging hij naar een langdurig pleeggezin.  Hij is nu 7 jaar en woont daar nog. En het gaat heel goed met hem.”
 

Inzichten

Inge en Mark wilden toch met pleegzorg doorgaan en volgden de pleegoudertraining. Sindsdien hebben zij één baby en verschillende kleuters en peuters in hun gezin opgevangen. Met gedragsproblemen. Inge verdiepte zich in de gedragsproblemen en schreef er een boek over: Een (h)echte uitdaging. Mark: “Een gewone opvoeding zoals belonen, complimenten maken, streng zijn of preken helpt niet bij kinderen met een onveilige hechting. Deze kinderen staan voortdurend onder stress. Onder stress kiezen ze uit overlevingsstrategieën zoals vechten (woede), vluchten (weglopen) of verstarren (niet slapen, niet eten). Daarnaast hebben ze een laag zelfbeeld. Een straf is bij deze kinderen een afwijzing van de persoon. Ze voelen zich alsof ze niks waard zijn. Bij kinderen met een onveilige hechting is de prefrontale cortex nauwelijks ontwikkeld. Hierdoor overzien ze situaties niet, ze snappen niet wat je bedoeld. Het goede nieuws is dat de cortex wel kan groeien.”
 

Dear stress, let’s break up

In huize Vandeweege bieden ze de kinderen wat ze nodig hebben. Mark: “Wij leven volgens een dagritueel. De kinderen weten precies wat er op welke dag gebeurd. Daarnaast bieden we betrouwbare zorg, los van het gedrag wat ze vertonen. We slepen ze ook niet van hot naar her maar bezoeken een paar vaste locaties zoals bijvoorbeeld het bos. Binnen, maar ook in onze tuin, hebben wij een ‘alles mag’ zone waar het kind de baas is. Omdat nabijheid moeilijk is voor kinderen met een onveilige hechting, kunnen we ze niet troosten. Als je te dichtbij komt, dan kun je bijvoorbeeld een kopstoot krijgen of je wordt gebeten. Wij hebben daar iets op verzonnen. We kochten een box met knuffels en een matras. Dat werkt. Het hobbelpaard dat wij hebben, heeft eenzelfde effect."
 
Wilt u deze en meer tips horen? Volg dan de blog van Inge Vandeweege. Na de tips beantwoordde Inge nog vragen uit het publiek en konden de pleegouders elkaar nog even spreken en hun ervaringen delen. Na een interessante en leerzame avond ging iedereen tevreden naar huis.
 
De ervaringen van Inge en Mark zijn vooral gerichte op jonge kinderen. In haar laatste blog van Inge kunt u lezen waarom.
 
 
 
 

 


Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Transferium Jeugdzorg Stichting de Praktijk