Giel Vaessen geeft gezinshuisouders training hechting
home
      

Giel Vaessen geeft training hechting aan gezinshuisouders

Als Giel Vaessen een training geeft over hechting, dan wil je daar natuurlijk bij zijn. Hij geeft inzichten en handvatten en kan als geen ander vakkennis vertalen naar de praktijk van alledag, zodat je daar als professional meteen mee aan de slag kunt. Parlan nodigde Giel uit voor een training over hechting aan de gezinshuisouders waarmee Parlan samenwerkt.
 
Uit onderzoek over de effectiviteit van behandelingen is bewezen dat gehechtheid is aan te leren tot de leeftijd tot en met 12 jaar. Giel is echter van mening dat gehechtheid op alle leeftijden aan te leren is: “De onderzoeken richtten zich voornamelijk op kinderen van de basisschoolleeftijd, vandaar die 12 jaar. Maar ik denk dat gehechtheid levenslang is aan te leren. Het is alleen nog niet wetenschappelijk bewezen, zover ik weet.”
 
Voor kinderen die in een gezinshuis problemen hebben met hechten, is een veilige sensitieve haven creëren heel belangrijk. Zo kan het kind het basisvertrouwen in relaties aanleren of opbouwen. Giel: “Dat kan heel ingewikkeld zijn, zeker als een kind zwaar tegendraads gedrag laat zien. Als een kind de hele dag op je achilleshiel zit te trappen, blijf dan maar eens sensitief! Daarnaast zijn er ook kinderen die ogenschijnlijk liever geen relaties meer aangaan. Ze zijn vlak en teruggetrokken. Het is niet moeilijk om dan een veilige haven voor ze te zijn, maar omdat gezinshuisouders vaak vooral bezig zijn met de naar buiten gerichte kinderen, zie je dat de naar binnen gerichte kinderen soms vergeten worden. Niet door onwil, maar dat is wel de praktijk van alle dag.
 
Tijdens de training heb ik vooral inzichten en handvatten gegeven. Wat kun je als gezinshuisouder doen om kinderen die naar binnen gericht zijn te laten ervaren dat ze gezien worden? Bij kinderen die zwaar tegendraads gedrag vertonen, kun je kiezen tussen coaching en begrenzing.  In de training hebben we stilgestaan wanneer je de sensitieve coachende rol als opvoeder aanneemt en wanneer je afgrenzend aan de slag gaat. Het moet natuurlijk wel veilig blijven, ook voor de andere kinderen in het gezinshuis. Veiligheid creëren en sensitief zijn wil overigens niet zeggen dat je geen grenzen kunt stellen. Een grens stellen is ook een vorm van veiligheid.”
 

 “Ik wilde dat ik alles eerder had geweten, dan had ik misschien dingen anders aangepakt met mijn jongeren"
Susan, gezinshuisouder


Gezinshuisouders nemen de verantwoordelijkheid om voor een kind van een ander te zorgen. Voordat zij hier aan beginnen hebben zij kennis en vaardigheden nodig.  Tips van Giel:

  • Training over hechting
    Giel: “Ik ben pleegouder en verzorgde twee kinderen met stevige hechtingsproblemen. Ik wist helemaal niks over hechting. Ik vind het bijna onethisch om kinderen met een onveilige hechting of hechtingsprobleem te plaatsen bij pleegouders of gezinshuisouders die niks over hechting weten. Bij mensen die een kind adopteren is een training over gehechtheid standaard. Ik vind dat bijna een noodzaak voor pleegouders en gezinshuisouders.”
  • Genogram maken
    Giel: “Pleegouders en gezinshuisouders zijn vaak mensen die als hoogste doel hebben om sensitief voor kinderen te zijn. Dat is een kwaliteit maar ook een valkuil. Je hoeft geen moeder Theresa te zijn. Je moet je eigen relationele kracht en valkuil kennen.”
  • Fouten maken en toegeven
    Natuurlijk maken gezinshuisouders ook wel eens pedagogische fouten maar geef ze toe.  Giel: “Je leert een kind dat je betrouwbaar bent als je ook je fouten toegeeft. Dat valt ook onder relationele betrokkenheid. Ik weet uit ervaring dat kinderen hier geen misbruik van maken."

Trauma en hechting kunnen bij elkaar horen

Er is vaak sprake van chronische trauma’s als kinderen totale onveiligheid ervaren zoals bij verslaafde ouders of bij huiselijk geweld binnen het gezin. Daar kun je een link leggen met hechting. De aanpak van trauma en hechting in de opvoedsituatie is dan hetzelfde. Giel: “Enkelvoudige trauma’s hoeven niks met hechting te maken te hebben. Ik heb vroeger gezien dat een schoolkameraad door een bus werd geschept. Dat heeft niks met hechting te maken. Bij enkelvoudige trauma’s is EMDR bijvoorbeeld een goede therapie.”
 

"Ik heb gemerkt dat Giel veel uit ervaring zijn specialisme onder woorden brengt. Dit werkt zeer verhelderend en duidelijk. De kern waardoor hechtingsproblematiek ontstaat, met name het ‘baarmoeder’ voorbeeld, heeft mij weer eens op andere gedachten gebracht. Namelijk dat je ook professionaliteit moet bewaren zonder daarbij gevoelens van het kind uit het oog te verliezen. De presentatie heeft er vooral voor gezorgd dat ik met de neus op, voor mij nieuwe, feiten ben gedrukt en met veel bruikbare informatie mijn werk als gezinshuisouder kan voortzetten. Naar mijn mening mag een dergelijke presentatie jaarlijks op de agenda gezet worden!" Henny, gezinshuisouder

Over Giel Vaessen

In zijn tijd als groepswerker kregen kinderen hem uit balans door hun opstandige gedrag. Dat vond hij intrigerend. Er was destijds geen psycho-educatie over dit onderwerp dus verdiepte hij zichzelf in de materie. Hij schreef er een boek over: ‘Als hechten moeilijk is’. Het boek is in Jip en Janneke taal geschreven zodat zo veel mogelijk mensen baat hebben bij de inzichten en handvatten. Sinds anderhalf jaar werkt Giel Vaessen voor zichzelf en geeft cursussen en trainingen zowel in de zorg als het onderwijs. Kijk voor meer informatie op zijn website www.kinkindekabel.nl
 

Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Transferium Jeugdzorg Stichting de Praktijk