De meerwaarde van integraal werken bij scheidingsproblemen
home
      
Ongeveer 70.000 thuiswonende kinderen per jaar maken mee dat hun ouders uit elkaar gaan. Een scheiding is een heftige gebeurtenis voor kinderen. Gelukkig verlopen de meeste scheidingen voor kinderen zonder al te grote problemen. Maar helaas lukt het een deel van de ouders niet om tot een goede verstandhouding te komen na de scheiding en kan dit leiden tot complexe scheidingsproblematiek. Parlan kan in die gevallen hulp bieden. We hebben verschillende hulpvormen die, afhankelijk van wat er speelt, ingezet kunnen worden. Het expertnetwerk Kind en Scheiding draagt bij aan het kwalitatief, en volgens de nieuwste inzichten, ontwikkelen en borgen van dit hulpaanbod. De komende weken delen we een reeks verhalen waarin de ervaringen van cliënten en hulpverleners binnen de complexe scheidingsproblematiek worden beschreven.
 

In 2019 werd de 14-jarige Sven vanuit Triversum aangemeld bij de collega’s van Jeugd GGZ bij Parlan met kindproblematiek. Er was sprake van een angststoornis bij Sven. Sven komt uit een gezin met een jonger broertje Lars (12), een vader en een moeder die gescheiden waren. Omdat de scheiding  van invloed leek te zijn op de angstproblemen van Sven, werd besloten dat de ouders eerst aan de slag moesten met hun onderlinge samenwerking. De ouders werden aangemeld bij onze collega’s van het programma Ouderschap Blijft.

 

Ouderschap Blijft

De ouders van Sven en Lars doorliepen het traject Ouderschap Blijft gericht op hun onderlinge communicatie en samenwerking. Tijdens dit traject werd ook de jongste zoon Lars aangemeld vanwege ADHD-klachten.  De ouders gaven aan dat zij met behulp van het traject Ouderschap Blijft inmiddels in staat waren om gezamenlijk als ouders in gesprek te gaan over hun jongste kind, waar dit voorheen nog niet mogelijk leek. 

Na onderzoek bij Lars bleek er inderdaad sprake te zijn van ADHD. De vader van Lars herkende veel van het gedrag van Lars in zichzelf en bracht dit ter sprake tijdens de Ouderschap Blijft gesprekken. De bemiddelaars adviseerden hem om hier eigen hulpverlening voor te zoeken. Vader heeft dit gedaan en werd eveneens gediagnosticeerd met ADHD. Het traject Ouderschap Blijft werd positief afgesloten.

 

Multidisciplinair Overleg

Vanuit school en de ouders kwamen er vragen of er toch niet sprake was van meer dan alleen angstproblematiek bij Sven.  Doordat de scheidingsproblematiek grotendeels was aangepakt met positief effect, leek dit niet de enige aanleiding voor de klachten van Sven. De problematiek van Sven werd besproken in een Multidisciplinair overleg (MDO); dit is een overleg waarbij vanuit verschillende specialismes wordt meegedacht over de ontwikkeling van een kind.

Er werd vervolgens een diagnostisch proces opgestart voor Sven waarbij specifieker werd ingezoomd op zijn aanhoudende klachten: hij voelde zich anders dan anderen, sociale situaties konden voor hem onduidelijk zijn, hij had een druk/vol hoofd en last van veel stress.

 

Signalen

Gedurende het behandeltraject bleek dat er toch weer issues uit het verleden de kop opstaken bij de ouders en zij in oude patronen vervielen. Vader heeft aangegeven hiervoor nog wel een aantal gesprekken bij Ouderschap Blijft te willen voeren. De behandelaar van Sven en Lars vroeg daarom via een MDO de bemiddelaars van Ouderschap Blijft om advies. Er is toen gezamenlijk besloten - na overleg met de ouders - om een gesprek in te plannen met zowel de ouders, een oud-bemiddelaar van Ouderschap Blijft als de betrokken behandelaar van Sven.

Van daaruit bleek dat moeder niet meer open stond voor gezamenlijke gesprekken maar wel voor Parallel Solo Ouderschap. Dit is een hulpvorm die gericht is op individuele begeleiding van een ouder, waarbij die zich richt op de eigen leefsituatie. Waarin die ouder leert om zo min mogelijk last te hebben van de situatie rondom de scheiding en uit de strijd te blijven met de andere ouder. Deze hulp kon worden geboden door reeds een van de eerder betrokken bemiddelaars. Vader gaf aan dat hij geen behoefte had aan gezamenlijke gesprekken maar wel altijd benaderd kan worden wanneer dit nodig is in het belang van de kinderen.

 

Geleerd

Wat hebben wij nu geleerd van deze casus? Collega’s uit verschillende disciplines (Renee, Annet en Aukje) ervaren de korte lijntjes tussen elkaar als heel positief. Het wordt op deze manier mogelijk gemaakt om flexibel aanbod te kunnen bieden aan ouders en kinderen. We kunnen meebewegen met het proces en behoeftes en daarbij aansluiten. Hierdoor is het uiteindelijke doel behaald rondom de diagnostiek van de kinderen, wat zij nodig hebben om in het dagelijks leven goed te functioneren en hoe ouders zich weer kunnen richten op hun ouderschap, waarbij zij de strijd rondom de scheiding zoveel mogelijk achterwege kunnen laten. Ouders gaven daarbij aan dat het beperkt aantal wisselingen in hulpverleners gedurende het gehele traject, door hen als zeer positief is ervaren.  

 


Parlan
Van der Lijnstraat 9
1817 EH Alkmaar
T: 088 124 00 00
E: contact@parlan.nl




Stichting de Praktijk